Citaten/Citations/Quotes

Uit elke brief voor nu wordt een citaat gepubliceerd, met vermelding van de voornaam of aanspreking van de overledene.

Une citation est extraite de chaque lettre pour maintenant pour être publiée, avec la mention du prénom ou l'appellation du défunt.


From all our ‘letters for now’ we publish a quote, anonymously. We only state the dead person’s name or the name this person was known by.

Samen lachen en vertellen over vroeger is verleden tijd. Maar ik onthou wat mooi en gezellig was, jullie mooie lach en stel en laatste hulp vergeet ik nooit.

(uit: brief aan mijn lieve Moeke, mijn zussen, Greta, Vera en broers Marc en Luc)


"A winner is a dreamer who never gives up."

(uit: brief aan mijn lieve Johan)


Ik mis je elke dag meer en meer, groot is het gemis, stil verdriet want het leven gaat verder.

Elke avond stuur ik je een handzoen en als de regenboog aan de hemel verschijnt weet ik dat je even komt piepen.

(uit: brief aan mijn lieve zoon, Wim)


Sindsdien is er alleen nog een voor en een na. Dit is waarschijnlijk de eerste brief die ik je ooit schrijf. Het is ook de eerste keer dat ik je met 'lieve broer' aanspreek. Dat had ik veel eerder moeten doen, besef ik nu. Al denk ik (hoop ik) wel dat je altijd hebt gevoeld dat ik je graag zag.

(uit: brief aan Koen, lieve broer)


Ik vind je niet, ik wacht, ik zoek, ik roep, Franky waar ben je naar toe?

In bed lig ik te woelen en te draaien, ik kijk naar de hemel en zoek een ster voor jou. Alleen bij heldere hemel zie ik je dan staan.

Je was onze rots in de branding, niet alleen voor mij, maar voor iedereen.

(uit: brief aan Jonge)


Ik weet dat je er nog bent, maar dan in mijn hart en in mijn herinneringen. 

(uit: brief aan mijn liefste bompa)


Ik heb nog altijd heel absurde dromen die ik in vrij groot detail kan navertellen. Heel soms droom ik ook over jou. Een paar maanden geleden nog, was je in mijn droom opeens na 13 jaar weer thuisgekomen.

(uit: brief aan papa)


Heb ik het getoond - laten voelen - dat ik jullie alle 2 zo graag zie? 

God, waar ben je nu? Staat de naam van ieder mensenkind in jouw handpalm gegrift?

(uit: brief aan mijn geliefden, mijn leven, mijn verleden met, mijn heden zonder)


"Wil je u kindje nog eens zien, het is een mooi meisje."

Verdrietig, maar o zo blij dat ik mijn meisje efkes in de armen kon houden.

(uit: brief aan Bianca)


Ik zal je 4 meiden blijven steunen waar het nodig mog en zal zijn.

(uit: brief aan Maatje)


Papa, waarom moest je weggaan? Ik heb je nodig, ik weet niet wat ik moet doen. Ik had nog zoveel vragen voor je en volgende maand is het 1 jaar dat je er niet meer bent. Ik mis je zoveel dat ik 's nachts niet kan slapen.

(uit: brief aan papa)


Soms schrik ik van mijn eigen hoe ik zaken heb overgenomen en op dezelfde manier bekijk zoals jij deed. 

Wat zou ik graag nog eens samen gewoon buiten zitten op een terras of wandelend in de (moes)tuin, stilzwijgend met elkaar pratend, elkaar begrijpen en aanvoelen. 

(uit: brief aan liefste vader)


Gelukkig zie ik je veel in mijn dromen. Ik voel je dan heel dichtbij, maar zou je nog veel liever knuffelen in het echt. Stilaan vinden we allemaal onze weg zonder jou... en met jou, want je bent er altijd bij. Ik heb je zo nodig mama!

(uit: brief aan mama)


Tu me manque énormement. Je chagrin démenue, mais un gros vide reste. Ton sourire, tes yeux, tes baisers, enfin tout me manque.

Je ne sais plus te prendre dans mes bras, ne t'embrasser.

(uit: brief aan mon Bébé d'Amour)


Je suis vraiment désolé nous s'ajour pas pu te dire au revoir a cause de ton décès soudain.

Mais dans notre coeur tu es gravé comme un majestuex condor coubatif des Andes.

(uit: brief aan Arturo)


Onder de kerstboom geen pakje voor jou. Wat deed ik dit graag, het geschikte cadeau uitzoeken voor jou. Maanden op voorhand was ik al aan het denken wat jij leuk zou vinden.

(uit: brief aan lieve schat)


Nu pas besef ik hoe weinig ik je waarschijnlijk verteld heb hoeveel je voor me betekende, hoeveel energie & levenslust je mij gaf, hoeveel je mij deed lachen, hoeveel ik op jou kon rekenen, hoe graag ik jou had.

(uit: brief aan lieve Youri)


Hannelore heeft steeds een bijzondere band met jou gehad. Ze is jouw eerste kleinkind en enige kleindochter. Jullie zijn met elkaar verbonden door jullie liefde voor de koers, jullie rust en het genieten van kleine dingen en gezelligheid.

Dank je pepe, om zo'n fijne grootvader voor Hannelore te zijn. Jij zal altijd verder leven in haar.

(uit: brief aan pepe)


Je was eerder een vader dan een grootvader voor me, en ene met een gouden hart: je was Sinterklaas op het gebied van geven, je was altijd een luisterend oor (en dat mis ik nog het meeste) en je gaf me raad en tips...
Weet je, je was mijn allerbeste vriend!

(uit: brief aan mijn grootvader, mijn vokke)


Weet je Mas, graag zien kan zo eenvoudig zijn... als je op dezelfde golflengte raakt, de juiste snaar raakt... maar soms kost het tijd om die snaar te vinden...

Mijn diepste geloof blijft, dat als je je hart openstelt, respect hebt en echt graag ziet, je die plek ooit vindt... Soms zijn die momenten kort, toch zijn ze zo belangrijk en zo helend zowel voor de bewoners als voor ons, het zorgend personeel.

(uit: brief aan lieve, allerliefste Mas)


Een bloem die uit een betonvloer komt is zeldzaam, zo vergeleek jij mij. Maar jij bent die zeldzame bloem.

Je was een prachtmens met een gouden hart! Ik hou van jou Lander en zal je voor altijd missen.

(uit: brief aan lieve Landieke)


46 ben je geworden, hélaas en veel te vroeg van ons heen gegaan. Het was jouw keuze en dat respecteren we al valt dat zó zwaar.

(uit: brief aan lieve papie Marc)


Het is bijzonder zwaar zonder jou. Met mij gaat het wel. Je mag gerust zijn. 

Koen, we zijn echt niet boos op jou. Ik ben héél erg hard geschrokken, maar ben op geen enkel moment boos geweest. Ik was heel graag bij jou geweest op het moment dat je het niet meer zag zitten. Gewoon, zodat je niet alleen hoefde te zijn.

(uit: brief aan lieve broer, Koen)


Je bent er nog steeds in alle mooie herinneringen die je in het hart van je familie gegrift hebt. Vele kleine momenten in het leven wordt er nog aan je gedacht, word je vernoemd. Wordt er gelachen als jouw naam genoemd wordt. Het leven gaat verder, maar niet zonder jou. Want je zit in alle harten van de mensen die je met je liefde geraakt hebt.

(uit: brief aan Vava)


En daarom, liefste zussie, hoop ik op een hele mooie plaats waar jij rust en geluk voelt en waar Noubi geen pijn meer voelt, maar waar jullie weer samen zijn. Waar jullie oneindig veel kunnen knuffelen en de allermooiste ritten kunnen maken!

(uit: brief aan liefste zussie)


Maar wat er ook gebeurt, onze liefde blijft bestaan.
Toch zal ik je heel hard missen

daar moet ik mij van gewissen.

Dat missen doet zo'n pijn,

dat zal blijvend zijn.

(uit: brief aan jou)


Je zal altijd mijn grote liefde blijven in het diepst van mijn hart.

(uit: brief aan jou)


Tijdens de ritjes praatten we over vanalles, letterlijk over alles. Ook zongen we samen liedjes terwijl we zo door de bossen kuierden. Vaak waren het liedjes uit jouw kindertijd die dan op hun beurt ook liedjes uit mijn kindertijd werden. Ik mis die momenten met jou. Ik kuier nog steeds door de bossen met Shari en zing in gedachten nog steeds diezelfde liedjes. Op die manier voel ik mij nog steeds dicht bij jou.

(uit: brief aan lieve papa)


We zijn nu bijna een kwarteeuw verder, ik besef nu meer dan ooit dat de tekst misschien wel eens de samenvatting van jouw leven kan zijn. Zelfs over de dood heen, want de liefde vergaat nooit. Wat toen zo vanzelfsprekend leek, is niet altijd vanzelfsprekend geweest.

(uit: brief aan liefste oma, lieve Agnes)


Je bent nog steeds heel dicht bij ons In de living bij opa hangt een foto waarop je mooi lacht en met je ogen kijk je ons precies van in alle richtingen aan, we moeten er altijd om lachen. 

(uit: brief aan liefste oma)


Ik ben de weg kwijt sinds jij er niet meer bent. Voel geen vertrouwen of alles wel goed kom. Een gids zonder woorden. Nu windstil. En toch stormt het.

(uit: brief aan mama)


Je vrouwtje is zo sterk, Wim. Dat kan alleen maar omdat jij achter haar staat, haar steunt, haar opvangt als ze valt, haar ogen sluit vermits ze zo moe is, haar tranen droogt wanneer ze aan jou denkt.


Je lokt me uit mijn kot, Wim. Soldaatje spelen wordt mijn specialiteit, kampjes bouwen, kastelen bestormen, (veel) gewond geraken door vijandig Mils'geschut. Ik ken er onderwijl alles van. 

(uit: brief aan lieve vriend Wim)


Ik heb al een ganse weg afgelegd ondertussen, maar ik mis nog steeds mijn beste vriend van heel de wereld. Ik ben geworden wie ik ben 'dankzij' het verlies, maar ik had je er nooit voor willen afgeven.

(uit: brief aan liefste makker)


"Is er leven na de dood?"

We vroegen het ons steeds weer af. Je zou me het laten weten nadien. Een teken.

Ik zag tekens overal en nergens. Het blijft onbeantwoord.

(uit: brief aan jou)


Van ziel tot ziel.

(uit: brief aan mijn zuster)


Ik ben jou zo dankbaar dat je meegaat op mijn levenspad.

(uit: brief aan liefste Margot)


Papa zei: "Sammie, lach met je hartje, dat is veel mooier."

(uit: brief aan papa)


Ik ben dan op mijn eigen manier op zoek gegaan om afscheid van je te nemen... Ik ben gaan wandelen langs de oude spoorwegroute... Het was mei en de veldbloemen stonden mooi in bloei... Ik ben beginnen plukken tot ik een groot en mooi boeket had...
Lieve Luc, je blijft in mijn hart en ik probeer elke dag opnieuw je boodschap uit te dragen... 

(uit: brief aan lieve Luc)


Jouw lach, die er altijd was, inspireert me nog altijd. Hij weerspiegelde jouw kracht en hij vereeuwigd hem in mij. Zo voelt dat. Ik voel jou. Ik voel me gedragen door jou.

(uit: brief aan lieve moemoe)


Ik denk en ondervind nog altijd jullie aanwezigheid. Op het kerkhof laten jullie de zon door de wolken komen...

Mama heeft iets gevonden om me haar aanwezigheid te bevestigen en dat gebeurt heel regelmatig, papa zijn teken is zeldzamer maar daarom niet minder intens.

(uit: brief aan liefste mama en papa)


Het is zwaar, maar om jou alle eer aan te doen, moet ik blijven genieten. Want jij was een levensgenieter. Ik kan alleen maar mijn best doen om jouw schoenen te vullen.

Ik hoop dat je de mensen die je graag zag, dat je die nu terug zal zien.

(uit: brief aan pa)


Hopelijk kreeg je daarna de rust die je nodig had. Het einde van jaren vol ellende (maar ook lichtpunten) en het begin van...) ja, van wat?

Wij wisten het niet en weten het nog steeds niet.

Maar wat we wel weten, is dat de pijn, het verdriet, het missen... ons allemaal dichter bij elkaar heeft gebracht. 

(uit: brief aan Steven)


Je zag me graag. en... dat was zo voelbaar - zoveel dank voor wie jij was, in al je nederigheid, je armoedig bestaan... 

(uit: brief aan liefste zusje, Brigitte)


Nu, ik ben zeker dat ik hier ergens een bestand ‘liefde’ had liggen, maar ik geloof dat ik het ergens verkeerd heb gelegd. Misschien heb ik het in de folder van een ander gestoken. Of niet. Het is mogelijk dat ik mij gewoon vergist heb, dat het nooit bestaan heeft. Het is zeer moeilijk dit soort dingen mooi op een rijtje te houden.

(uit: brief aan jou)


Met andere woorden: als ik troost zoek, of als Afscheid en Verdriet weer eens op mijn schoot zijn geklommen en afwachtend naar me zitten te kijken — wat ga je in de toekomst met ons doen? — geef ik ze allebei een stoel door een goeie gedachte te koesteren, een mooie herinnering op te roepen, en te durven wat ik een beetje vergeten was te durven.

(uit: brief aan M.)


Jouw geheugen is zoveel beter dan het mijne en het doet me pijn, wanneer jij iets oprakelt dat ik niet meer weet. Waardoor je steeds minder oprakelt, en ik steeds meer niet meer weet.

Ik wil de herinneringen die ik me niet herinner vervangen door de herinnering aan de herinnering. Oude herinneringen vervangen door nieuwe herinneringen zoals ik dat sowieso zou doen. Alleen zou ik niet weten dat ik het deed. Het is het weten dat je vergeet dat verdriet veroorzaakt. Ik wil vergeten dat ik ben vergeten.

(uit: brief aan J.)


Je was mijn rots en positieve zonnestraal in het leven. Toen je overleed, werd het donker en had het leven geen zin meer. Ik heb het moeilijk gehad de laatste 10 jaar, maar ik heb de tools die je me hebt geleerd toegepast in mijn leven.

(uit: brief aan lieve mamsie (Lenie)


Je was mijn mooie jongen, mijn oudste zoon. Ik was zo trots op jou. De wereld ging pas open voor jou. Ik had zo graag gezien hoe je zou evolueren tot de 35 jarige man die je nu zou zijn geweest.

Het zal bij dromen blijven.

(uit: brief aan Mathieu)


Ik ben bij u in het bedje gekropen, met mijn hand op uw hart heb ik je laten gaan.

Maar het is zo moeilijk. Ik mis je papa. Dat zal zo zijn, zolang ik leef.

(uit: brief aan lieve papa)


Lieve papa, ik zou alle steentjes ter wereld willen verzamelen om voor jou een groot standbeeld te maken. Zoals ij ook altijd speurde op paden of stranden naar steentjes in de vorm van een hart. 

Ik mis je, elk uur van elke dag, maar vooral ben ik dankbaar om jou als papa te hebben gehad.

Ik koester de steentjes die je me gaf.

(uit: brief aan lieve papa, grote held)


Je was er niet, maar je was er wel in ontelbaar kleine dingen.

(uit: brief aan lieve Heidi)


Bedankt voor al die mooie jaren samen, het is alweer 10 jaar geleden sinds je overlijden en ik mis je nog steeds heel erg.

(uit: brief aan lieve Lenie)


Jij stond voor dit afscheid.
Jouw klok tikte voor de ver- en bewoordingen binnen de tijd. De rollende tranen tijdens de goed overwogen getypte zinnen die hun bestemming vonden in de brieven naar je kinderen. Die zwaarte kan ik voor jou met de beste wil niet inschatten.

(uit: brief aan liefste Joris)


Nu voel ik, stukje bij beetje, dat ik je terug wakker maak binnen in mij. Momenteel doet dat zo'n pijn, ik mis je zo hard. Ik wou dat mijn liefde voor jou en mijn gemis een bestemming hadden, ik weet niet zo goed wat ik ermee moet.

Ik hoop dat onze herinneringen en het gemis me het gevoel van verbondenheid geven zodat ik alles rond jou niet langer beschouw als iets pijnlijk, maar als iets dat me juist kracht geeft, en het gevoel dat ik er nooit alleen voor zal staan.

(uit: brief aan papa)


Slaap maar voor eeuwig, op je plekje op het kerkhof, omringd met altijd mooie bloemen.

(uit: brief aan liefste ventje)


Zodra ik wakker word, ben ik blij dat de nieuwe dag begint Een halve seconde later herinner ik mij dat je er niet meer bent. Dan overspoelt het verdriet, de pijn en het veries mij oeverloos. 

Het was jij en ik tegen heel de wereld. Iedereen die het slecht voorhad met jou werd door mij onverbiddelijk aan de kant geschoven.

(uit: brief aan liefste papa Erik)


Lieve Ferre, wat ik de voorbije maand geleerd heb, is hoe intens verbonden je al was in ons leven. Ook al hebben we je niet gekend en zat je goed verstopt in mijn buik, jouw warme nestje. Het was heel fijn je te koesteren en je mee op stap te nemen in mijn leven en ons gezinsleven.

(uit: brief aan liefste Ferre, ons sterrenkindje, geboren na 18 weken zwangerschap)


Ik heb je verdriet aangedaan en dat spijt me enorm. Jammer genoeg heb ik de tijd niet meer gekregen om dat tegen jou persoonlijk te zeggen. Ik heb al 10 jaar een enorm schuldgevoel en kan je dood niet verwerken.

Het was nooit mijn bedoeling om jullie te kwetsen en ik hoop dat je me kunt vergeven.

(uit: brief aan liefste mama)


Ik wil me graag verontschuldigen dat ik je te weinig naar waarde heb geschat. Ik had te weinig door dat jij je liefde op een andere manier liet zien dan hoe ik het zou verwachten.
Ik ben dankbaar dat jij mijn vader was en jij ervoor gezorgd hebt dat ik 'ik' ben.

(uit: brief aan vokke)


Je wordt hard gemist.

Mama vertelt nog veel over jou.

(uit: brief aan liefste bompa)


Met jou had ik de beste verstandhouding. Met jou kon ik het beste praten. Wij tweeën, alletwee gescheiden, begrepen elkaar zonder veel woorden.

Ik mis je nog steeds. Ik heb nooit beseft dat ik zoveel van je hou, dat je zoveel voor mij betekende.

(uit: brief aan lieve broer)


Mu naderen we de eerste verjaardag van de dag dat je gestorven bent. Ik ben nog steeds wel verdrietig en ik zal je altijd blijven missen, maar ik kan het al beter plaatsen en met een glimlach terugblikken op de 17,5 mooie jaren die we samen gehad hebben. Ik heb er vrede mee, want na 87 jaren was het voor jou tijd voor iets anders, wat dat ook moge zijn.

(uit: brief aan allerliefste moeke)


Weet je nog Konijn, mijn lievelingsknuffel? Hij was zo versleten omdat ik hem overal mee neertoe nam waardoor jij een jasje voor hem had gemaakt aangezien hij anders uit elkaar ging vallen. Dit was niet naar mijn wens, in mijn ogen had je dit niet goed gedaan. Maar dankzij jouw reparatie leeft Konijn tot op de dag van vandaag nog steeds. Telkens wanneer ik veel verdriet heb, pak ik Konijn uit mijn kast en knuffezl ik hem. Dan voel ik toch heel eventjes dat jij dicht bij mij bent.

(uit: brief aan lieve mama)


Ik had gehoopt dat je nog langer kon bij ons blijven, maar er komt altijd wel een tijd dat je moet weggaan.

(uit: brief aan lieve pépé)


We zouden rond de wereld gaan, desnoods op handen en voeten, om jou nog eenmaal te kunnen ontmoeten. We missen jou iedere dag, mama.

(uit: brief aan Leander)


En elke dag werd hij groter en we praatten dikwijls over jou. Op een dag toonde ik hem tijdens een strandwandeling de plek waar jij ooit je naam in het zand had geschreven, op 'jouw strand'.

Als bij wonder zagen we enkele meters verder, heel klein, de naam 'Ellis' geschreven in het zand. We stonden perplex. Was dit toeval? Of was je écht bij ons die dag? Nooit zullen we dat moment nog vergeten! Zo bijzonder!

(uit: brief aan lieve kleine meid, liefste Ellis)