2024 Citaten / Citations / Quotes

Uit elke brief voor nu wordt een citaat gepubliceerd, met vermelding van de voornaam of aanspreking van de overledene.

Une citation est extraite de chaque lettre pour maintenant pour être publiée, avec la mention du prénom ou l'appellation du défunt.


From all our ‘letters for now’ we publish a quote, anonymously. We only state the dead person’s name or the name this person was known by.

Ik kan het verleden niet veranderen, maar ik wil sorry zeggen.
Sorry voor de keren dat je mij liever bij jou had gehad.

Sorry voor de troostende woorden die ik jou niet altijd kon bieden.
Sorry voor de harde houding die ik soms had.


Jouw aanraking, jouw stem, jouw blik, jouw parfum die enkel op jouw huid een goede geur had, ga ik altijd missen.

Ik weet dat ik nog vaak tranen zal laten van verdriet, maar ik hoop door deze brief dat er ook meer tranen van dankbaarheid zullen zijn. En tranen van liefde, want wat hield ik toch veel van jou, mijn mama.

(uit: brief aan liefste mama)


Demain sa fera deux ans sons toi... mais 2 ans sans t'avoir vu, pris dans les bras en tout ça. J'ai l'impression que ca fait déjà 100 ans.

Tout a changer depuis que tu est parti, positivement et negative. Parfois je pense a ce que je ferai si tu était encore la et je sais pas quoi dire...

J'espère que tu reçois le message une façon ou l'autre parce que... je 't aime et j'ai pas dis assez souvant.

(uit: brief aan papy)


Vaak denk ik aan hoe ons leven zou zijn als je verder had kunnen groeien. We hadden je graag in onze armen gesloten.

Soms neemt het verdriet de overhand en heb ik het gevoel dat ik verdrink in het verdriet.

Ik zoek naar manieren om met het verdriet te leven. Ik balanceer tussen de overweldigende liefde voor jou en het immense verdriet voor jouw gemis.

Gelukkig heb ik je papa aan mijn zijde die helpt om mijn evenwicht te behouden. Samen dragen we elkaar.

(uit: brief aan liefste sterretje, liefste kleintje)


Niets is toevallig. Onze ontmoeting ook niet. Stond in de sterren geschreven denk ik dan.


Wat een beleving van mij toen jouw vingers de mijne raakten. Ik voelde een siddering door gans mijn lichaam en jij bleef rustig verder spelen. Wat een intimiteit was dat! ik ben overtuigd dat je mijn reactie gezien hebt maar met een reden zweeg je. O, wat genoot ik van ons samenspel. We waren op dat moment zeker geen lerares-leerling maar twee zielsgenoten naast elkaar.


Ik ben zo dankbaar dat ik je heb leren kennen op zo'n intieme manier maar mijn verdriet is groot.

Ik ben ervan overtuigd dat alle zielen die vertrokken zijn uit hun lichaam ergens nog tussen ons zijn. Ik hou je alleszins in de Bach muziek en in de pianomuziek waar we samen van hielden.

(uit: brief aan liefste Marleen)


Ik ben toch zo blij (en ergens opgewekt) dat ik je nog heb kunnen zeggen dat je de beste papa was die ik me maar had kunnen dromen.

Je was zeker geen man van veel en grote woorden. Zo heb ik je nooit weten zeggen dat je trots op me was. Misschien was het wel typisch voor mannen van jouw generatie: eigenlijk heb je me ook nooit letterlijk gezegd dat je me graag zag.

Maar je toonde het wel in al wat je voor me deed, elke dag opnieuw.


We waren bij je toen je stierf en mochten nog een uurtje je hand vasthouden. Maar ik kon dat niet. Ik heb mijn hand onder dat van jou geschoven om zo lang mogelijk te voelen wat ik als kind wekelijks mocht voelen toen we samen te voet naar de zondagsmis wandelden: mijn kinderhandje in je grote, warme, beschermende mannenhand.

(uit: brief aan liefste papa)


Ik wou je nog zoveel zeggen. Ik nam afscheid zonder woorden, dat afscheid heb je me niet kunnen geven.

Je was moe.

Eric, ik mis je, ook de slechte dagen want die waren er ook.

Ik blijf aan je denken en aan al de mooie herinneringen die we samen beleefd hebben.

(uit: brief aan Erik)


Wat ik je vooral zou willen vertellen is dat ik niet boos op jou ben. Je hebt zo hard gestreden om de demonen in je hoofd de baas te kunnen.

Maar het is je niet gelukt. Ik ben je dankbaar dat je er alles voor hebt gedaan.


Maar het meest van alles wil ik je vertellen dat ik je mis. Ik mis je zo erg....

ALTIJD en OVERAL met mijn ganse lichaam en geest.

Kon je nog maar even hier zijn...

(uit: brief aan liefste Sheetje, liefste Emmanuel)


Onlangs kreeg ik een alles-overweldigend gevoel van jou fysiek hier bij mij te willen, om je te kunnen vastpakken en met je te kunnen spreken. Ik praat over je, wie je was, wat je betekent voor mij, wat mijn rouw betekent.

Je zou één van de weinige personen zijn waar ik écht mee kan praten. Ik ben ervan overtuigd dat ik bij jou terecht zou kunnen, dat ik steun en erkenning zou vinden.

Ik draag je dicht bij mij, iedere dag opnieuw, iedere strijd opnieuw.

(uit: brief aan lieve Tata)


Je hebt me kracht gegeven om door te gaan. Nu vecht ik, nu vecht ik voor jou. Ik hoop dat je trots op me bent.

En ik hoop dat je weet dat ik trots op jou ben. Dat je hebt geprobeerd, dat je zo hard hebt gevochten en zoveel kracht hebt getoond. Je hebt een altijd blijvende indruk achtergelaten op mij, maar ook op zoveel anderen. Ik ga altijd van je houden en ik ga altijd dankbaar zijn voor de momenten die we samen hebben gehad.

(uit: brief aan allerliefste Minne)


Ik mis je kracht om de familie samen te houden, je gemoedelijkheid, de bloemkool die enkel jij zo lekker kon maken,

de steun die je voor papa was en waarmee hij zich zonder wat verloren lijkt te voelen, je lach, het extra kneepje in de schouders als we je een knuffel gaven.

"Nooit meer hier, maar altijd bij ons."


Je brandde vaak een kaarsje voor ons op moeilijke momenten. Nu brand ik wel vaker kaarsjes en vind ik er troost in, warmte. Een beetje zoals het kneepje in onze schouder kon doen.

(uit: brief aan bomma)


Neel, jij bent nog altijd mijn liefste schat en Staf mijn beste vriend...

Tot later. We vergeten je nooit.

(uit: brief aan beste vriend Staf)


Ook al durf ik eerlijk toegeven dat niet alle herinneringen positief zijn, je bent en blijft ma.

Daarom langs deze weg een welgemeende knuffel (die onze 2 kleinkinderen me leerden kennen en geven) en een zoen om je - waar je nu ook bent - een leven met veel plezier en geluk te wensen.

(uit: brief aan beste o-ma)


Jullie horen bij ons gezin, maar jullie zijn zo ver weg... Ik heb jullie gekend, gekoesterd, ook al was het maar zo kort. We hadden een band en die zal er altijd zijn... Julllie zijn mijn eerstgeborenen. 

Er zijn heel veel tranen gevloeid om jullie. Ik liep verloren, voelde me leeg en onbegrepen. We bleven achter met lege handen. Ik zocht jullie, maar jullie waren weg. Ik was mijn kindjes kwijt, jullie lagen niet meer in jullie veilige nestje. Mijn lichaam droeg nog de sporen van julllie verblijf daar, maar ik kreeg niets in de plaats. 

Ik voelde mij mama, maar bleef alleen achter.

Ooit zaten jullie heel dicht onder mijn hart. Nu leven jullie voor ALTIJD verder IN mijn hart.

(uit: brief aan dag mijn lieve, kleine jongetjes, dag sterretjes die fonkelen in de nacht, dag onze beschermengeletjes)


Ik werd overspoeld door mooie herinneringen en dat mooie, warme, liefdevolle gevoel...
Het spijt me zo dat ik niet eerder probeerde contact met je te nemen of tenminste probeerde te achterhalen wat er echt misliep en wat er bij je leefde... waar ik je zo'n pijn mee heb gedaan... Wat speelde er allemaal waardoor we geen maatjes konden blijven...

Het blijft maar door me heen gaan... Het blijft me onrust geven.

Maar Mielke... ik wil je toch nog even bedanken voor zoveel moois... en éénmaal, als mijn hart weer rust vindt, zal het gevuld blijven met alle mooie herinneringen...

(uit: brief aan Emiel, Miel, lieve Mielke)


Terwijl ik deze brief schrijf, voel ik zoveel pijn, pijn omdat ik je in het echt wil zien, omdat ik met zoveel vragen zit voor jou. Ik heb zoveel nood om je opnieuw te leren kennen. Nu zou het anders zijn, nu ik volwassen ben, nu ik zlef mama ben. Ik heb nu, meer dan als kind, nood aan mijn papa.

Ik heb mij al dikwijls afgevraagd wat jij moet gedacht hebben. Achteraf gezien denk ik dat je wist dat het de laatste keer was dat je ons zag.

Er was eigenlijk niemand waarmee ik echt over je kon praten. Dus deed ik het niet. Ik kropte alles op.

Jan zorgde ervoor dat ik mij veilig voelde. Hij was er voor mij. Ik had nog nooit zoiets gevoeld.

Ik had alles om gelukkig te zijn en dat was ik ook. Maar toch was er soms die leegte die mij overviel. Het gemis om jou...


Al die jaren zonder jou dacht ik dat ik het verwerkt had, dat ik gerouwd had. Maar dat klopt niet, ik heb jouw verleis nooit verwerkt, nooit een plaats kunnen geven. 
Soms vraag ik mij af hoe mijn leven eruit zou zien met jou erbij.

Ik hou van jou! In mijn hoofd zit ik nu in de keuken op jouw schoot en neem ik je vast...

(uit: brief aan liefste papa)


Hij gaf mij dikwijls wijze raad die ik niet altijd aannam toen ik jonger was. Maar ondertussen weet ik dat hij steeds gelijk had.

(uit: brief aan vake)


Je hebt het allermooiste plekje in mijn hart en in mijn gedachten. Je was en bent een TOP OMA. Een betere kan ik me niet wensen. Je stond altijd klaar voor iedereen van je familie en vrienden. Je was zo graag gezien door IEDEREEN!

De laatste tijd ging ik nogal door een moeilijke periode. Ongetwijfeld was jij daar ook mee bezig en maakte jij je zorgen om mij.
Je was en bent echt een 2de mama voor mij. Stiekem ben ik toch wel je lievelingskleinkind. We deden gewoon ALLES samen.

Ik hoop dat je toch een beetje trots bent op wat ik al bereikt heb. Ik blijf vechten en doorzetten, voor jou oma!

(uit: brief aan lieve oma, Jenny)